Merdiven

Malumunuz Cihangirli bir vatandaş,
Ansızın bir gece,
Semtinin merdivenlerini rengarenk boyayı verdi.
Yeşil, meşil, sarı, mavi... Ne varsa.
Bütün gazeteler bu renk cümbüşünün üzerine atladılar.
Çok renkli bir toplumuz ya...
Sonra Beyoğlu Belediyesi ‘Bizim rengimiz bellidir arkadaş’ dedi.
Aldı fırçayı eline,
‘Gri’ye boyadı merdivenleri.
Ve ülkede garip bir boya muhabbeti başladı.
Hem de boydan boya.
Lakin bu olay bana 81-82 şampiyonluğunu hatırlattı.
Bırakın merdivenleri,
Ülkenin bütün sokakları siyah-beyaz bayraklarla donatılmış, 
Terziler adeta seferberlik ilan etmişti.
Dik babam dik.
Ciddi söylüyorum, kumaş yetiştirilemiyordu.
İpin bir ucu sokaktaki elektrik direğine,
Diğer ucu evin kapı koluna bağlıydı.
İp ip, kumaş kumaş...
Demir kapı, kör pencere...
Anlayın gayri...
Her yer siyah-beyazdı.
Anlık bir refklesle,
Hızla yayılan bir virüs gibi coğrafyamızı sarıp sarmalamıştı.
Sokağın ortasında arabayı durdurup,
Bayrağın altına geçip resim çektirenlerle doluydu gazete sayfaları.
Tıpkı bu günlerde boyanan merdivenlerin önünde poz verenler gibi.
***
Ne rengarenk boyanan merdivenler gibi politik malzeme,
Ne Agos gazetesinin önündeki bordo-mavi merdiven gibi siyasi içerik,
Ne de gri bir ton...
Biz ‘Hayatımız boyunca gri olmadık’,
Ve ‘Erkek adam renkli takım tutmaz’ diyen bir kuşağın,
Sadece siyah-beyaz demiyiz...
Hepsi o...
YORUM EKLE